سکه یک گرمی بانک مرکزی

سکه یک گرمی بانک مرکزی، نوآوری‌ای در پاسخ به نیاز سرمایه‌گذارانِ با سرمایه‌های خرد بود. تا پیش از معرفی این سکه، بازار طلای ایران عمدتاً در انحصار سکه‌های نیم و ربع و تمام بهار آزادی بود که به دلیل افزایش شدید قیمت جهانی طلا، برای قشر بزرگی از جامعه دور از دسترس شده بود. بانک مرکزی با راه‌اندازی خط تولید سکه‌های یک گرمی، سعی در تسهیل دسترسی عموم مردم به بازار سرمایه‌گذاری طلا داشت تا هر فرد با هر سطح درآمدی بتواند بخشی از دارایی خود را به طلا تبدیل کند.

این سکه‌ها معمولاً در بسته‌بندی‌های پلاستیکی مهر شده (Assay Certificate) عرضه می‌شوند تا از آسیب‌های فیزیکی جلوگیری شده و اصالت آن توسط بانک تضمین گردد. وزن دقیق ۱.۰۱ گرم (که اندکی بیش از یک گرم خالص است) برای جبران امکان ایرادات ضرب و اطمینان از داشتن حداقل یک گرم طلای خالص در سکه تعیین شده است. این دقت وزنی، اعتماد سرمایه‌گذاران را که نگران کمبود وزن در سکه‌های کوچک هستند، جلب کرده است.

عیار ۲۱ (۸۷۵ در هزار) در سکه یک گرمی، همان استاندارد رایج در سایر سکه‌های طلای ایران است. این یعنی ۸۷.۵ درصد از جنس سکه طلا و مابقی مس است. این ترکیب به سکه استحکام کافی برای حفظ شکل فیزیکی می‌دهد، زیرا طلای ۲۴ عیار برای ضرب سکه بسیار نرم است. هرچند این سکه کوچک‌ترین عضو خانواده سکه‌های طلاست، اما از نظر استاندارد ضرب تحت نظارت دقیق بانک مرکزی قرار دارد و فاقد ایرادات رایج در اشکال نامتعارف است.

نکته قابل تأمل در بازار این سکه‌ها، میزان "صرف" یا "سود ساختمانی" بالاتر آن نسبت به سکه‌های بزرگتر است. به دلیل هزینه‌های ضرب و بسته‌بندی بر واحد وزن، قیمت نهایی سکه یک گرمی درصد بیشتری از قیمت جهانی طلای خام را شامل می‌شود. این ویژگی باعث می‌شود که سکه یک گرمی برای سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدت با پتانسیل سوددهی سریع، کمی کم‌توجیه‌تر باشد و بیشتر برای "پس‌انداز بلندمدت" و "هدیه دادن" مناسب باشد. با این حال، نقدشوندگی آن در بانک‌ها و برخی صرافی‌ها تضمین شده است.